Het blijft een grappig beest, de Haas. Ik vind ze altijd net een beetje buiten proportie. te grote oren, uitpuilende ogen, beetje knokig, maar toch ook wel mooi. En zeker als er een redelijk relaxed in de boomgaard zit te knabbelen van het groen.
Ik heb nog nooit echte jonge haasjes in onze weide gezien. Los van de rondzwervende katten zou het een redelijk fijn plekje moeten zijn: weinig verstoring, redelijk hoog gras om zich in te verbergen voor, bijvoorbeeld, de buizerd.
Slaapplekken zijn wel te zien met enige regelmaat. Het lijkt ook dat het aantal wat aantrekt. Waar een paar jaar geleden je af en toe een zag (of lette ik niet genoeg op?) zie je nu met enige regelmaat één of soms meer, zeker in rammeltijd.
Hoe dan ook, ik maak met liefde even een ommetje als er een haas in de boomgaard zit (or ergens anders) om het niet te verstoren. Nu nog een paar meer beschutte plekjes maken zodat dat niet meer nodig is 🙂
Leave a Reply