De bosuil takkelingen groeien hard! Na een, naar mijn mening, wat rommelige start zijn ze nu heel actief en vliegen een beetje heen en weer tussen de tuinen hier.
Eerste dag uit nest
Een paar dagen nadat ze geringd waren zag ik de eerste in de boom zitten. Een beetje gestuurd door de merels die de plaats van de ouder in de buurt verraadde. De ander was nog niet te zien. Zat die nog in de nestkast? Was die misschien gegrepen door een marter of kat?
Een paar dagen later hoorde ik ‘s avonds laat in het donker in de tuin van de buren nóg een jong roepen. Terwijl ik erheen liep om beter te bepalen waar de kleine zat werd de moeder steeds nerveuzer en kwam zelfs een keer best dichtbij langs vliegen. Ik heb het maar gelaten en ben de volgende ochtend even gaan kijken of ik de kleine kon vinden. Zowaar, op de hoek van de tuin, over zo’n 50 meter weide, ruim 100 meter bij de nestkast vandaan, zat het tweede jong in de berk.
Bosuil Takkelingen weer samen
Na een paar dagen hoorde ik uit onze tuin opeens twee takkelingen om en om roepen. De dwaalgast was weer teruggekomen! Wel viel langzaam aan de hangende vleugel van eerst geziene takkeling steeds meer op. Met het vergelijkings materiaal van de ander, hing de vleugel van de ene toch best wel af.
Ouderlijke zorg
Hoe dan ook, de ouderlijke zorg mag er zijn. Het zenuwachtige gedrag van de moeder toen ik een van de kleine probeerder te localiseren is tekenend. Altijd is er wel ergens een ouder te vinden. Tenminste, meestal zichtbaar voor mij, maar anders wel voor de Merels en Gaaien die luidkeels hun ongenoegen laten blijken over de aanwezigheid van de ouders. De ouders lijken ook een stukje minder schuw. Je kan soms al dan niet per ongeluk tot op een meter of tien naderen om te constateren dat de uil je aankijkt en natuurlijk allang gezien en gehoord heeft.
Takkelingen in de schemer
Toen ik toch maar de camerea pakte nadat ik ze de hele tijd hoorde terwijl ik in de groentetuin bezig was kwamen ze mooi op een kale tak zitten. Het zijn enkel silhouetten, maar het is mooi te zien hoe ze zenuwachtig beginnen te roepen als ze een van de ouders aan zien komen. De eerste krijgt een dikke (mei) kever en weet daar niet echt raad mee. De tweede krijgt denk ik ook een kever (net een of twee frames te zien als de ouder aanvliegt) maar weet er beter raad mee. Even later vliegen ze weg en is te zien dat de takkeling met de hangende vleugel (de linker) toch best goed kan vliegen.
Leave a Reply